شعرهای من اصلا طعم غم ندارند!

دقیقا واقعی هستند و طعم تلخ ندارند

من با دقت به دنیا نگاه می کنم و

برای همین روح و احساسم درد دارند

من در خیالم دارم با عشق زندگی می کنم و 

از شدت سیاه و زشت بودن دنیا

قلب و حسم از ورود به واقعیت شرم دارند

دنیا پر شده از هیاهو، پر شده از مرگ آهو

دنیا پر شده از انسان های دورو و دروغگو و

آدم هایی مثل من، با احساسات من،

از روبه رو شدن با این آدم ها شرم دارند

شعرهای من با شمع و پروانه و آسمان و دریا حرف دارند

شعرهای من در رویا باغی پر از گل و سبز دارند

خوشم که شعرهای من فقط از صداقت و مهربانی سهم دارند

شعرهای من از شیرینی عشق و دوستی طعم دارند...