به خدا، خسته شدم از بس که با احساس بودم!

از بس که در برابر تمام دروغ ها، من راست بودم

از بس که عشق ورزیدم، ریزبین و خاص بودم

از بس که رنج بردم، بشکن، سخت حساس بودم

از بس که با گذشت و آن کس که تک و تنهاست بودم

از بس که در برابر عشق، با مهر، قدرشناس بودم

از بس که در دریای غصه ها من ، مثل غواص بودم

از بس که برای فدا شدن در ره عشق، بی حیله

پاکیزه، بخشنده و با دقت و وسواس بودم!

از بس که در برابر هر خوبی، من، فقط انعکاس بودم

از بس که چون قلبی صاف دارم، باور کردم خوش شانس بودم!...